Jak możemy przeczytać w planie projektu, głównymi celami, oprócz zwiększenia wydajności, jest zachowanie kompatybilności na poziomie kodu z CPython oraz jego rozszerzeniami, a także stabilność. Projekt Google nie jest forkiem CPythona, a raczej dodatkową gałęzią, która (jak chcieliby deweloperzy) zostanie kiedyś włączona do głównego drzewa.

Część problemów optymalizacyjnych jakie zamierza rozwiązać Google w CPythonie zostało już rozwiązanych w konkurencyjnych implementacjach jak Jython, PyPy, czy IronPython. Programiści zamierzają skorzystać z tych doświadczeń.

Plan jest ambitny. Do końca pierwszego kwartału 2009 roku (to już 1 kwietnia!) wydajność CPythona ma zwiększyć się o 25-35%. Na drugi kwartał planowane jest zastąpienie Python VM przez kompilator JIT, co da dodatkowy 10-procentowy wzrost wydajności. Kolejne plany to stopniowe zwiększanie wydajności przez wzbogacanie Pythona korzystając z dorobku ostatnich 30 lat inżynierii oprogramowania. Jednym z istotnych usprawnień ma być optymalizacja garbage collectora i naprawienie wielowątkowego przetwarzania w Pythonie.

W teorii brzmi pięknie, teraz czekamy na efekty!